FOTOĞRAF MAKİNESİ

Görüldüğü gibi fotoğraf makinesi insan gözünün bir taklidi (taklididir diyorum çünkü göz, fotoğraf makinesine göre daha gelişmiş, mükemmel bir organdır). Fotoğraf makinesi insan gözüne benzer, yanları ve arkası ışık geçirmeyen, buna karşın önünde saydam ve ışık geçiren bir mercek sistemi (objektif) olan bir aygıttır. Nesneden fotoğraf makinesine gelen ışık ışınları objektif üzerinde toplanır ve diyaframa ulaşır. Diyafram nesneden gelen ışığın fotoğraf makinesinin içine (yani karanlık kutu bölümüne) girme miktarını ayarlar. Diyafram bu işi insan gözündeki iris gibi dairesel olarak büyüyen, küçülen açıklıkla sağlar (göz bebeğinin aydınlıkta küçülüp, karanlıkta büyümesi). Objektif, diyafram deliğinden geçen ışıkları toplayarak fotoğraf makinesinin arka duvarındaki ışığa duyarlı film yüzeyine ulaştırır. Işığın, film yüzeyinde ulaştığı noktada (odaklandığı nokta) nesnenin görüntüsü ortaya  çıkar. Bu görüntü, gözün ağtabakasında olduğu gibi hem alt-üst, hem de sağ-sol olarak terstir. Fotoğraf makinesinin çalışma sistemi bulunuşundan beri değişmemiştir. Bir fotoğraf makinesi sisteminde yer alan temel bölümler şunlardır; Karanlık kutu (gövde, body), mercek sistemi (objektif, lens), ışık kontrol sistemi (diyafram ve örtücü. Örtücüden obtüratör, enstantane olarak da söz edilir), bakaç (vizör) ve görüntünün oluştuğu yüzey (film ya da elektronik ışık algılayıcılarının yer aldığı yüzey).

Gelecek dersimizde fotoğraf makineleri ve sistem parçalarından ayrıntılarıyla söz edeceğiz…